mei 3, 2021

De Ware Wijnstok



 Uit het evangelie van Johannes 15, 1-11 

‘Ik ben de ware wijnstok en mijn Vader is de wijnbouwer. Iedere rank aan mij die geen vrucht draagt snijdt hij weg, en iedere rank die wel vrucht draagt snoeit hij bij, opdat hij meer vruchten draagt. Jullie zijn al rein door alles wat ik tegen jullie gezegd heb. Blijf in mij, dan blijf ik in jullie.

Een rank die niet aan de wijnstok blijft, kan uit zichzelf geen vrucht dragen. Zo kunnen jullie geen vrucht dragen als jullie niet in mij blijven. Ik ben de wijnstok en jullie zijn de ranken. Als iemand in mij blijft en ik in hem, zal hij veel vrucht dragen. Maar zonder mij kun je niets doen.

Wie niet in mij blijft wordt weggegooid als een wijnrank en verdort; hij wordt met andere ranken verzameld, in het vuur gegooid en verbrand. Als jullie in mij blijven en mijn woorden in jullie, kun je vragen wat je wilt en het zal gebeuren.

De grootheid van mijn Vader zal zichtbaar worden wanneer jullie veel vrucht dragen en mijn leerlingen zijn. Ik heb jullie liefgehad, zoals de Vader mij heeft liefgehad. Blijf in mijn liefde: je blijft in mijn liefde als je je aan mijn geboden houdt, zoals ik me ook aan de geboden van mijn Vader gehouden heb en in zijn liefde blijf. Dit zeg ik tegen jullie om je mijn vreugde te geven, dan zal je vreugde volkomen zijn’.

Vespers mei 2021

Foto door Leon Tebbe


Overweging n.a.v. de bijbeltekst door Ellen:

Ons landje, aan een volkstuinencomplex, wordt door wijnstokken gescheiden van het buurlandje. In de zomer geven de stokken zoveel groen dat wij onze buren niet kunnen zien.

Dit voorjaar is heel fris. Als u op dit moment de wijnstokken zou zien, is het onvoorstelbaar dat het weer gaat gebeuren: die overvloed van krullerige slingertakken die zich vastgrijpen in onze pruimenboom, in de bramenstruik. De grote bladeren. En de vruchten niet te vergeten.

Zo’n wijnstok is de eenvoud zelve: ruw, donker, knoestig en schilferig droog. Ja...maar wacht eens wat zij tevoorschijn tovert… Zij kan over de honderd jaar oud worden en generaties van schaduw en smakelijke druiven voorzien. En van kostelijke wijn.

Ieder voorjaar kan ik amper geloven dat het goed komt met die wijnstokken. Dat ze zó wild gaan uitgroeien dat we met de schaar de grillige takken in toom moeten houden. “Ze lijken wel dood,’’ zeg ik dan. Waarop mijn man Leon zegt: ‘’dat denk je nu elk jaar. ” Hij heeft er juist alle vertrouwen in. En terecht. ‘De aarde is vervuld van goedertierenheid, van goddelijk geduld en goddelijk beleid.’

‘Ik ben de ware wijnstok en mijn Vader is de wijnbouwer,’ zegt Jezus. ‘Ik ben de wijnstok en jullie zijn de ranken. Als iemand in mij blijft en ik in hem, zal hij veel vrucht dragen. Zonder mij kun je niets doen.’

Als je in een bos staat, vol oude bomen die hoger zijn dan gewoon is, een woud dat je het uitzicht op de hemel beneemt doordat de takken door elkaar schuiven, dan overvalt je een gevoel van ontzag. Dit gevoel kreeg ik toen ik bij Mecklenburg, in Duitsland, de Heilige Hallen bezocht. Een oeroud beukenbos dat in het midden van de 19de eeuw tot monument bestempeld werd.

Sinds 1950 is er geen beheer of verwijdering van dood hout meer. Beuken als zuilen van 350 jaar oud staan en liggen er door elkaar, met daartussen de jongere bomen en vergane takken. Er zijn smalle paden gemaakt waar je op eigen risico kunt wandelen. Goddelijke kracht is hier neergedaald, dacht ik.

Er zijn mensen die zo krachtig zijn en zo standvastig blijven bij hevige tegenslag, dat zij rechtstreeks aangesloten lijken op een krachtbron. En als ze dan ook kunnen relativeren en liefdevol open staan voor anderen denk ik: dat dit mogelijk is in één mens, in één lichaam en ziel!

Zo iemand was Jezus. Hij is en blijft verbonden met zijn Vader, de wijnbouwer. Hij spreekt tot ons. Hij leert ons. Wij zijn ook verbonden, in adem en hartslag zijn we altijd met onze schepper verbonden. Toch moet er gewerkt worden. En flink ook!

Om bij de wijnstok te blijven: er moet begoten, gesnoeid en gekrent worden, willen wij vrucht dragen. En bemest want wijnstokken houden van goede grond, graag op een helling. De zon doet de plant groeien en de vruchten rijpen zodat de wijnbouwer met familie en vrienden in de schaduw kan zitten onder de gestutte ranken. Met een kruik wijn natuurlijk.

De schrijver en retor Seneca zegt het zo mooi, hij werd in Cordoba geboren in het jaar 4 na Christus. ‘Iets groots kan niet staande blijven zonder de steun van iets goddelijks. Zoals de stralen van de zon wel de aarde raken, maar daar zijn vanwaar zij gezonden worden, zo is ook de geest die groot en heilig is naar beneden gestuurd opdat wij goddelijke eigenschappen van meer nabij leren kennen: de geest gaat met ons om, maar blijft in contact met zijn oorsprong; daarvan is hij afhankelijk, daarop houdt hij het oog gericht en daarheen streeft hij.’

Vruchtbaarheid is de kwaliteit van de wijnstok. Ook de mens streeft naar het tot bloei brengen van zijn menselijke kwaliteiten. Wie zijn wij. Wie ben je. Wat wordt er van ons gevraagd. ‘Laat ons door de wereld gaan met open ogen, open oren, om al jouw tekens te verstaan. Dan is het aardse leven goed omdat de hemel ons begroet.

{"email":"Email address invalid","url":"Website address invalid","required":"Required field missing"}

Mis niets met de Jansbeek Aktueel gratis in je mailbox. 
Elke veertien dagen op de hoogte. 

Schrijf je hier in

misschien ook interessant

februari 18, 2021

februari 12, 2021

januari 18, 2021

>