Spirituele Vakantiegroeten

Liever direct naar het programma in Arnhem? Klik hier!

Schrijven voor Jansbron Arnhem

De schoonheid van de kathedraal van Chartre, de wildheid van watervallen, een stil moment hoog in de bergen. De vitale energie op een camping vol kinderen. De leegte in een verlaten dorp. Zulke belevenissen horen bij elke vakantie. Wij nodigen je uit om zo'n ervaring, zo'n moment dat je even van je sokken blaast, met ons te delen. Stuur ons een spirituele vakantiegroet. Graag per email naar info@jansbeekekklesia.nl. Wij plaatsen die dan hier.

Van vorige jaren drie vakantiegroeten hieronder.


Op de preekstoel in Noorwegen

Tiny en Herman Blum

Inspiratie uit Noorwegen van Tiny en Herman 

Het land van een overweldigende natuur. Bergen en woeste rivieren, watervallen en de hoogvlakte boven de boomgrens. Natuurlijk de fjorden waar we langs reden en waar we op keken toen we op hoogte wandelden.

In het dal schitterende dorpen met centraal een kerkje. Beroemd zijn de staafkerken die uit de Middeleeuwen stammen. We hebben er twee bezocht, de kerkjes in Eidsborg en Roldal. In Roldal konden we ook het interieur bekijken. Prachtige versieringen op de houten wanden en plafond, centraal hing een crucifix met een verhaal.

De jaarlijkse St. Jansmis werd in het middeleeuwse Roldal nooit overgeslagen want dat was de avond waarop het crucifix begon te zweten. Mensen met kwalen veegden het zweet op hun kwetsuren en genazen of vonden veel verlichting. Zo ging dat jaar op jaar, gespannen voor de mis, zou het beeld dit jaar weer zweten? Op deze avond was de gemeenschap één lichaam met één ziel.

De kerk is een gewijde ruimte waar de gemeenschap het Heilige kan ontmoeten. Zonder het Heilige geen gemeenschap. Voor de middeleeuwer was dat vanzelfsprekend, in onze moderne seculiere tijd zijn de gemeenschapsbanden echter veel losser geworden en het Heilige noemen we vaak ‘ íets’ .

Zitten we in een overgangstijd?

De verkregen vrijheid, waartoe we geroepen en geschapen zijn, kunnen we winst noemen. De keerzijde is dat veel mensen op zichzelf zijn teruggeworpen. Eenzaamheid, een ander niet tot last willen zijn, leven in je eigen bubbel zijn typisch kreten die je tegenwoordig hoort.

Wordt vrijheid wel goed uitgelegd?

Leven is samenleven, we hebben elkaar nodig, dus geen vrijheid zonder verantwoordelijkheid.

Op onze tocht kwamen we ook nog langs de ‘preikestolen’; de preekstoel. Voor we de preekstoel op mochten, moesten we nog wel  een paar uur wandelen. Met grote getalen gingen we in processie de berg op. Om ons heen vrolijk gepraat in allerlei talen, en daar was hij dan, de preekstoel.

Geen stichtelijke toespraak aldaar wel euforie. In een rij liepen de mensen naar de punt en staken hun armen in de hoogte,  niet om naar het Heilige te verwijzen maar eerder naar zichzelf.

Toch straalde de plaats ontzag uit, ontzag voor de overweldigende hoogte, de afgrond voor ons en ver daaronder de Lysefjord.


Zegen uit Vietnam

Vincent en Birgit Schiebergen

Tijdens onze vakantie in Vietnam en Cambodja zijn er vele mooie momenten geweest die vaak te maken hadden met de manier van leven daar. Gezinnen die leven met hele families bij elkaar. Allerlei  eten dat op tafel wordt gezet en wat met elkaar wordt gedeeld. Het beleven van hun geloof, bidden voor de voorouders, Boeddha of Maria, Boeddhisme of Katholiek maakt daar niets uit. Iedereen is welkom waar dan ook.

Enorme wierookspiralen met briefje eraan voor wie gebeden mag worden die in een tempel worden opgehangen,  een kaars die aangestoken wordt, lampionnetjes die op n rivier  geplaatst worden of een wijze man die een zegenbede uitspreekt…je viert het met z’n allen mee. 


Een verdwenen kerk in Skagen

Truus en Egon Haffmans | juli 2023


Voor onze vakantie zijn we naar noordelijke streken getrokken, naar Denemarken. Aarhus, als centrum van de Deense architectuur,  is zeer de moeite waard. Plaatselijk kerken bezoeken staat altijd op ons programma en zo ook de Dom Kirke eind 15de eeuw omgebouwd in Gotische stijl. De vele fresco’s zijn in de beeldenstorm  gespaard gebleven en zo ook bijzondere altaarstuk bestaande uit 3 sets van panelen. De Dom Kirke wordt nu door de Lutheranen gebruikt.

Van links naar rechts: Aarhus, Skagen, Tecklenburg

Een ‘Lucaskerk’ in Aarhus.

Minder indrukwekkende maar wel verrassend was de katholieke kerk in het centrum van Aarhus en in het bijzonder de indeling  

Het was alsof je de Eldense Lucaskerk zag alwaar het altaar richting het oosten staat: de bidrichting. Bij het altaar bidt de voorganger en de gemeenschap tot de Eeuwige. De lezenaar (de ambo) is gericht vanuit het Oosten.

We werden vanuit Nederland erop gewezen dat hier lezenaar en altaar verwisseld waren maar als je goed kijkt, zie je dat de zon schijnt op het priesterkoor. Als je weet dat de foto in de ochtend genomen is dan is de conclusie dat de kerk niet naar het oosten is gericht maar naar het westen.

Dezelfde filosofie van de Lucaskerk is ook hier van toepassing: bidden naar het oosten en de Eeuwige spreekt middels de lezingen vanuit het oosten! Een prachtige inhoudsvolle aanpak!

Zo droeg ook dit bezoek weer bij aan zoals we de vakanties invullen: natuur, cultuur en religie/levensbeschouwing.

In Denemarken verdwijnen de kerken ook !

Over de natuur gesproken: het noorden van Denemarken heeft al eeuwen last van zandverstuivingen: Zo als op de foto te zien valt, is alleen nog het bovenste deel van de kerktoren over want de rest van deze kerk nabij Skagen is onder het zand verdwenen……..

Heksen

In de vakantie hadden we het boek “de wijsheid van een heks” van Susan Smit bij ons ter lezing. Zij is van mening en beargumenteert dat heksen in vroege tijden juist wijze, spirituele, onafhankelijk vrouwen waren. Op onze terugreis via het Duitse Tecklenburg viel de toren in de stadsvesting op, gebouwd ter nagedachtenis van de 16de eeuwse arts Johann Wier die zich ernstig verzette tegen de heksenverbranding en -vervolging. Hij had ideeën zoals Susan Smit.

Wat een coïncidentie!

>